Wag the dog
“De Vlaamse kwaliteitskranten draaien op persagentschappen en PR-bureaus”, titelt een recent bericht op de nieuwssite Apache.be. Journalist Tom Cochez, tot een paar jaar geleden redacteur bij zo’n kwaliteitskrant, hekelt in zijn bijdrage het overdadig gebruik van voorverpakt nieuws door zijn oud-collega’s. Geen loze bewering, want Apache.be kon een studie van de KU Leuven inkijken. Daar werden eind 2009 vijf (5!) nieuwsverhalen en in totaal veertig (40!) artikels geanalyseerd. Een steekproef heet dat tegenwoordig. Het moet zijn dat — sinds het hele Data Driven-debacle — statistische relevantie een rekbaar begrip geworden is…
Daar zijn de onderzoekers zich overigens wel van bewust. “Het is een steekproef die uiteraard geen volledig beeld geeft over hoe er omgesprongen wordt met berichten van persagentschappen of PR-bureaus, maar het geeft wel een indicatie”, wist Cochez uit de mond van masterstudent Jelle De Wilde op te tekenen. Die “indicatie” gaat natuurlijk over hoe de commercialisering van de media leidt tot kranten vol leugens en fabels, verspreid door uiterst gewiekste spindoctors en PR-bureaus. Een populair idee bij jonge media, die zo de eigen onafhankelijkheid benadrukken en de oude garde in diskrediet brengen.
Welnu, als communicatieadviseur pleeg ik ook wel eens een persbericht te schrijven en — godbetert — versturen. Leugens en onwaarheden staan daar overigens nooit in. Dat denk ik toch. Ik heb er net een 40-tal berichten van de voorbije jaren bijgenomen, en geen ervan past in de categorie “volksdemagogie”. Toegegeven, het is een beperkte steekproef, maar het geef wel een indicatie. Toch?
Ik heb het eerder al gezegd: de sector van de reputatie-adviseurs gaat, gek genoeg, gebukt onder een slechte reputatie. Dat terwijl heel wat PR- en communicatieadviseurs prima werk leveren in een poging om de vele interessante projecten uit het bedrijfsleven onder de aandacht te brengen of — in crisissituaties — een escalatie van een probleem te voorkomen en het finaal te helpen remediëren. Daar is niets schimmigs aan. Integendeel. Wij raden onze klanten aan om eenduidig, open, consistent en bovenal eerlijk te communiceren. Goed nieuws of slecht nieuws? Do no evil.
Gert is a communication and PR enthusiast with extensive experience in B2B & B2C marketing communications, PR and event management.
As an executive sparring partner, he focuses on maximizing business opportunities through creative communications.
Gert joined Outsource in 2004 and is also a member of our management team. Connect with Gert on LinkedIn, Facebook or Twitter.
Beste Gert,
Ik las je reactie aandachtig. Je insinuatie over de beperktheid van de steekproef is terecht, maar daar zijn ook wij ons zeer degelijk van bewust. Dat hebben we ook nooit onder stoelen of banken willen schuiven. Doch, een steekproef is een steekproef, hoe klein ook. Dit is geen universitair onderzoek waar verschillende jaren over gegaan zijn: dit is een masterproef van beperkte tijd. Alles wat in deze masterproef (lees: geen officieel wetenschappelijk onderzoek) naar boven komt dient met een korrel zout genomen te worden.
Het gaat hem ook niet echt over de “onwaarheden” die persberichten zouden bevatten. De essentie van de zaak is de transparantie waarmee de Vlaamse pers persteksten gebruikt. Worden auteurs correct vermeld, kan men achterhalen waar de informatie vandaan komt. Deze dingen waren vooral wat belangrijk was in mijn masterproef.
Vriendelijke groet,
Jelle De Wilde
“Hear, hear!” *gestamp op de banken*
Maar dit is niets nieuw onder de zon en niets om ons zorgen over te maken. In elke sector, in elke groep, overal waar mensen elkaar tegenkomen, wordt tegenwoordig alles meteen zwart-wit uitvergroot. We blazen meteen alles op, aarzelen niet om een ander z’n rekening te maken, met of zonder kennis van alle feiten. Dat is een algemene trend, ditmaal tot uiting gekomen in datadriven- en andere situaties binnen de pers/journalistiek. Dat daarbij vlijtig en onnauwkeurig wordt omgesprongen met zogezegde analyses en onderzoeken is ondertussen ook al oud nieuws, iets waaraan we gewend zijn, net zoals we zelfs gewend raken aan een openstaande oliekraan in 1 van de belangrijkste oceaantjes van Moeder Aarde.
En euhm, laat ons eerlijk wezen, de kwalijke reputatie van communicatieadviseurs mag ons niet zo verbazen. ‘t Is te zeggen, deze is terecht voor wat betreft de nog steeds talrijk aanwezige cowboys, percentjespakkers, luchtverkopers en afzetters binnen de sector. Het slechte imago waaronder wij marketeers en communicatiespecialisten gebukt gaan, komt trouwens niet voort uit de recente polemiek rondom ‘demagogie’ en bedrog in en rond persberichten. Dat vies geurtje rond onze job hangt er al veel langer, kom op!
Dus wat doen we? Zullen we ons beperken tot deze tijdelijke dialoog over pers versus communicatiesector? Of trekken we meteen eindelijk alle registers open en kuisen we onze eigen stal ook even uit? ‘t Is maar een ideetje, hoe naïef ook…