Crisiscommunicatie voor beginners

Mocht er een prijs uitgereikt worden voor de slechtste crisiscommunicatie aller tijden, dan heeft de Brusselse politie er vandaag alleszins alles aan gedaan om toch maar bij de genomineerden te horen. Alsof het nog niet erg genoeg was dat ze een aantal manifestanten van Greenpeace lieten binnenglippen op de Europese top in Brussel, slaagden ze er ook nog eens in om nadien de communicatie daaromtrent ongelofelijk in de soep te draaien. Het enige wat nog miste, was het muziekje van de Keystone Cops op de achtergrond.

Het begon bij het ochtendnieuws, waarin Christian De Coninck van de Brusselse politie uitvoer tegen de milieumilitanten: “Als we gedacht hadden dat iemand zo stupide zou zijn om dergelijke gevaarlijke toestanden uit te halen, was het waarschijnlijk niet gebeurd. Als mensen zwaar materiaal gebruiken om wagens van de politie na te bouwen en valse toegangsbadges te maken, dan kan  natuurlijk iedereen binnen.”

Niet alleen zondigt hij daarmee tegen regel nummer één van crisiscommunicatie (“Geef eventuele fouten eerlijk toe”), hij geeft meteen ook indirect aan dat de hele veiligheid rond zo’n top volgens hem een lachertje is. Tenzij hedendaagse terroristen beloven dat ze – zoals Sardonis in het vroegere kinderprogramma Merlina – in duidelijk herkenbare voertuigen en met duidelijke herkenbare outfits zullen opereren. Ze moeten het de politie niet moeilijker maken dan het al is, toch?

Greenpeace zelf gaf intussen fijntjes mee dat “de echte inbreuk op de veiligheid het falen is van de EU-leiders om hun burgers te beschermen tegen de gevolgen van de klimaatsverandering en niet het ontvouwen van enkele spandoeken”.

Maar blijkbaar heeft er toch iemand bij de Brusselse politie wat kaas gegeten van communicatie, want tijdens het middagnieuws was er al een andere woordvoerder én een andere boodschap te horen. Helaas scoorde die niet eens zoveel beter. Want wat kregen we nu te horen? “De Brusselse politie valt niets te verwijten, want zij bemannen enkel de buitenste perimeter. De beveiliging van de binnenste perimeter is in handen van privé-beveiligingsagenten.”

Foutje nummer twee dus: probeer de fout af te wentelen op iemand anders. Jammer natuurlijk dat de party crashers voorbij de eerste perimeter moeten om überhaupt aan de tweede perimeter te raken. Het hele verhaal begint daarmee zulke groteske vormen aan te nemen dat alleen de voormalige minister van Informatie uit Irak (“I repeat, there are no tanks in Bagdad and there never will be”) nog lijkt te ontbreken.

Gelukkig hebben ze in de politiek (soms) wat meer kaas gegeten van politiek. Minister van binnenlandse zaken Annemie Turtelboom probeerde intussen immers de gedane schade nog enigszins te beperken door aan te geven “dat dit uiteraard niet kan, maar dat het ook al eerder op andere zwaar bewaakte plaatsen als Buckingham Palace en het Witte Huis gebeurde.” Daarnaast probeerde ze meteen de kritiek op te vangen door te zeggen “dat er onmiddellijk onderzocht zal worden wat er precies misging zodat er  in de toekomst lessen uit kunnen getrokken worden.”

Als het een troost kan zijn voor de Brusselse politie: op deze planeet is alleen de paus onfeilbaar. Maar wie fouten maakt, doet er achteraf best goed aan om die toe te geven. En denkt best eens na over het hoe en waarom van crisiscommunicatie…