9 takeaways na onze webinar ‘Interne communicatie en Vaccinatie’

9 takeaways na onze webinar ‘Interne communicatie en Vaccinatie’

Enkele weken geleden stuurden we de resultaten van onze Grote Vaccinatie-enquête de wijde wereld in. Dat zorgde voor heel wat reacties in ons netwerk. Pertinente reacties, vonden we zelf. En die deelden we graag met de buitenwereld.

We verzamelden een select panel en tientallen geïnteresseerden in een virtuele vergaderzaal om hun ervaringen met bedrijfscommunicatie over vaccineren te delen en hun vragen te stellen aan enkele (ervarings)deskundigen. Een boeiend event, waarvan we de belangrijkste takeaways op een rijtje zetten.

1. Niet elke Belg wacht op de verlossende prik

Onze eigen Katleen Peeters beet de spits af door dieper in te gaan op wat sinds de enquête is gebeurd op het vlak van vaccinaties. Het goede nieuws: België behoort tot de beste leerlingen van de klas wat betreft het percentage gevaccineerde burgers. Het minder goede nieuws: de vaccinatiebereidheid neemt procentueel af. Niet onlogisch, want de kwetsbaarste groep, die het hardst naar een vaccin snakte, is intussen al gevaccineerd.

Toch blijft het opvallend dat 30% van de jongeren niet op die prik zit te wachten. En ook tussen de regio’s zijn de verschillen enorm. In Vlaanderen is bijna drie kwart bereid zich te laten vaccineren, in Brussel en Wallonië amper de helft. Omdat Franstalig België eerder naar Frankrijk kijkt als gidsland en Vlamingen eerder naar het noorden? Er is in elk geval nog werk aan de vaccinatiewinkel.

2. Onze overheden doen hun best … maar anderen gaan verder!

Alle regio’s werken hard aan sensibilisering, met uitgebreide informatiecampagnes, met eerder cassante en hippe postkaartjes, en met influencers zoals Pierre Marcolini.

Maar in sommige landen gaan ze verder, soms zelfs veel verder. Met name in de VS zijn er een paar opvallende voorbeelden van hoe men de burgers over de vaccinatiestreep probeert te trekken: een jointje (New York), een biertje, het hele jaar door een gratis donut per dag (alle staten), lotjes voor een loterij met een miljoenenpot, met studiebeurzen (Ohio) en meer.

3. Bedrijven communiceerden hard over de coronamaatregelen maar minder over vaccinatie

Uit andere studies is al gebleken dat Belgen tegenwoordig meer vertrouwen hebben in de communicatie van hun bedrijf dan in wat de overheid hen vertelt. Dus lijkt daar een uitgelezen kans weggelegd voor bedrijven om werknemers verder te sensibiliseren en/of overtuigen. Nochtans bleek uit de enquête dat bedrijven zich niet geroepen voelden. Over anti-coronamaatregelen werd veel en intensief gecommuniceerd maar over vaccinatie blijft de communicatie beperkt. Zo beperkt dat vele werknemers niet eens weten hoe hun bedrijf tegenover vaccinatie staat. Een gemiste kans?

4. Verlamd door onzekerheid?

Een van de verklaringen is ongetwijfeld de juridische onzekerheid rond wat mag en niet mag. Volgens juridische bronnen mogen werkgevers niet discrimineren tussen wel- en niet-gevaccineerden. Ze mogen hun medewerkers niet verplichten en zelfs niet belonen als ze zich vaccineren. Anderzijds is er de ‘duty of care’, de verantwoordelijkheid om het welzijn van de medewerkers optimaal te garanderen. Zo hielden enkele juristen in het zakenblad Trends nog een opvallend pleidooi dat werkgevers enkel gevaccineerde werknemers op de werkvloer zouden toelaten, als legitieme vorm van preventie. Het zorgt op dit moment voor een ongemakkelijke spreidstand waarin werkgevers liever (te) weinig dan (te) veel zeggen.

De wet verplicht de werkgever dus het risico van besmetting van werknemers door het coronavirus aan de bron te bestrijden. Het lijkt allerminst vergezocht te stellen dat de werknemer tegemoetkomt aan zijn verplichting om zorg te dragen voor zijn eigen gezondheid en die van zijn collega’s door zich te laten vaccineren. Die inspanning overstijgt niet ‘zijn beste vermogen’. Kort gezegd: de wet verwacht dat de werknemer zich laat vaccineren zodra dat mogelijk is en dat de werkgever enkel gevaccineerde werknemers tewerkstelt. Dat heet dan preventie.” 
© Trends

5. Speel in op solidariteit en authenticiteit

Fabienne Defrance, één van de gastsprekers op ons webinar, is Directeur Sales & Communications bij Cohezio, een externe dienst voor preventie en bescherming op het werk. Aanvankelijk hebben zij veel tijd besteed aan het vaccineren van zorgpersoneel. Vandaag ligt hun rol hoofdzakelijk in het sensibiliseren van werknemers en hen motiveren om zich te laten vaccineren.

Een opvallende campagne die ze hierbij hebben gebruikt draait rond de slogan ‘Ik doe het voor jou. Doe jij het ook voor mij?’ Een duidelijke boodschap die het persoonlijke niveau overstijgt. Je laten vaccineren is een collectieve inspanning om terug te keren naar het normale leven, en we kunnen allemaal ons steentje bijdragen. Een recht-door-zee boodschap die nog overtuigender overkomt door de beelden die ze hierbij gebruikten. Fabienne: “Voor onze communicatie naar de getroffen sectoren – contactberoepen, horeca, de culturele sector … – gebruikten we geen stockbeelden maar echte foto’s van echte mensen. De kapper, de manicure en alle andere ‘modellen’ zijn ook echt kapper, manicure enzovoort. Het lijkt een detail maar we zijn ervan overtuigd dat onze boodschap hiermee nog sterker binnenkomt.”

6. Sensibiliseren? Schakel artsen in voor infosessies

Zowel Fabienne Defrance als de volgende spreker – Elke Colpaert is Chief Communications Officer bij het Kliniek Sint-Jan in Brussel – hebben artsen ingezet in hun communicatie. Een sterke troef in het sensibiliseren van medewerkers inzake vaccinatie, ondervonden beide organisaties. “Bij de informatiesessies met artsen zag je het heel duidelijk: telkens kwamen er meer vaccinatiebereidwilligen buiten dan er waren binnengegaan”, aldus Fabienne. Een waardevolle tip voor organisaties uit andere sectoren.

7. Weet waaraan je begint

Het belang van vaccinatie kan zeker in een ziekenhuis niet overschat worden. Maar ook een medische omgeving is een weerspiegeling van de maatschappij, en moet er dus gesensibiliseerd worden om aan een hoge vaccinatiegraad te geraken. Daarom besloot Kliniek Sint-Jan de collega’s eerst te bevragen zodat ze exact wisten waar ze aan toe waren. “25% van ons personeel was eind vorig jaar nog onzeker. Niet onlogisch aangezien er nog veel vraagtekens waren rond dit gloednieuwe vaccin. Maar dankzij deze bevraging wisten we exact waar we nog aan moesten werken voor de sensibilisering. Zo konden we veel gerichter communiceren”, vertelde Elke.

De aanpak van Sint-Jan was dus erg vraag-gericht: ze luisteren naar wat er leeft bij het personeel en pikken daarop in. “Dat heeft recent onverwacht tot een nieuwe golf van vaccinaties geleid”, vervolgde Elke: “toen het reizen met een corona-paspoort concreter werd, kregen we terug meer vragen. Daarom zijn we met een nieuwe informatiecampagne gestart.”

8. Antivaxers zullen antivaxen

Vanuit het publiek kwam de vraag wat je moet doen met de vaak erg luide groep van anti-stemmen die weerklinkt bij elke officiële bedrijfscommunicatie rond vaccinatie. Die zijn niet altijd even makkelijk te negeren, zeker bij online communicatie naar het hele bedrijf. Voor omgevingen zoals Sint-Jan is het eenvoudiger om de antivaxers te negeren en de sociale controle zijn werk te laten doen, omdat de medewerkers vaak onsite zijn. “Maar zelfs bij volledig digitale communicatie kan je de negatieve impact van antivaxers beperken door doelgericht naar teams en kleinere groepen te communiceren. Je kan dan ook je communicatie vooral richten op diegenen die echt nood hebben aan informatie”, vulde Elke aan.

9. Wees discreet, ook met goede cijfers

Werknemers mogen vrij vragen om zich te laten vaccineren, maar werkgevers mogen deze aanvragen niet bundelen om te communiceren hoeveel procent van de werkvloer al gevaccineerd is. “Sowieso mag je als bedrijf zulke cijfers niet delen”, waarschuwt Fabienne, “want vaccineren is een vrije keuze en dan mag je niet bijhouden wie wel of niet gevaccineerd is, of het zelfs maar vragen.” In een ziekenhuis heb je natuurlijk meer zicht op de vaccinatie, aangezien ze het merendeel van de vaccins zelf hebben toegediend. En toch is ook Sint-Jan erg voorzichtig, deelde Elke: “We zeggen wel dat we de drempel van de groepsimmuniteit hebben bereikt, maar een precies percentage zullen we niet meedelen.” GDPR-verplichtingen, de vrees dat men de communicatie als impliciete druk kan beschouwen … er zijn heel wat redenen om voorzichtig te zijn, zelfs met het brengen van goed nieuws.

En jij?
Hopelijk heb je ook iets opgestoken van deze takeaways. En misschien hebben ze je zelfs geïnspireerd om een nieuwe communicatiecampagne op te starten. Hebt je zelf goede ideeën die je graag met ons wil delen? Of heb je nog specifieke vragen over wat je kan en mag communiceren? Neem gerust met ons contact op.

Geef je reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.